Kulturni centar Vršac i Italijanski institut za kulturu u Beogradu predstavljaju Dane italijanske kulture u Vršcu, koji se, u okviru manifestacije Vršačko kulturno leto, održavaju od 1. do 18. avgusta.
Posetioci će imati priliku da vide izložbe fotografija „Sicilija, njeno srce. Omaž Leonardu Šaši“ i „Oko koje nedostaje“, kao i reviju savremenog italijanskog filma.
Izložba fotografija „Sicilija, njeno srce. Omaž Leonardu Šaši“ sadrži 50 fotografija na kojima je predstavljen Šaša, jedan od najvećih italijanskih i evropskih intelektualaca XX veka, u svom rodnom Rakalmutu i u raznim periodima svog života. Izložba se organizuje u saradnji sa Fondacijom Leonardo Šaša a može se posetiti od 1. do 15. avgusta u galeriji Doma vojske u Vršcu. Leonardo Šaša (Rakalmuto, 1921 – Palermo, 1989), pisac, novinar, esejista, dramski pisac i pesnik, ali i političar i predavač, kritičar umetnosti, decenijama je bio jedan od protagonista intelektualnog života Italije zahvaljujući liberalnom i antikonformističkom duhu, kritički glas i duh Italije, jedan od najvećih i najuticajnijih italijanskih intelektualaca u XX veku. Kao pripovedač debitovao je knjigama posvećenim njegovoj Siciliji i uvek je nastojao da objasni tajne i mehanizme moći. Šašina dela su prevedena u celom svetu i nastavljaju da očaravaju i privlače na hiljade čitalaca.
Izložba „Oko koje nedostaje“ Matije Parodija i Pjerđorđa Sorđetija, koju je priredio Tomazo Parilo, obuhvata fotografije preuzete iz istoimene knjige u izdanju izdavačke kuće Witty Books. Izložba se organizuje u saradnji sa festivalom Belgrade Photo Month a može se posetiti od 1. do 15. avgusta u galeriji Doma vojske u Vršcu. Najnovije studije o istraživanju kognitivnih funkcija mozga pokazale su, pomoću instrumenata za merenje aktivnosti tokom sna, da čak i osobe slepe od rođenja sanjaju u slikama. Nekoliko hipoteza pretpostavlja da su ove predstave rezultat kolaboracije između aktivnosti vizuelnog korteksa i čulnih organa, što ne isključuje da ljudska bića imaju inicijalnu vizuelnu memoriju, paralelnu i koja prethodi onoj koja se razvija u mrežnjači. Neke su slike nezavisne od vizuelnog aparata pa se pojavljuju u snovima i moguće ih je tako videti. Kojim očima ih posmatramo? Oko koje nedostaje je istraživanje koje pretvara foto-aparat u vizuelne projekcije koje ne proizilaze iz našeg neposrednog iskustva stvarnosti, već su rezultat različitih kognitivnih puteva u kojima učestvuju sva čula. Pogled se gubi, a oko postaje promenljiv objekat naše percepcije, apstraktni organ sposoban da procesuira slike izvan impulsa mrežnjače. Fotografski čin hvata vizuelni mehanizam i prenosi ga, skrećući pažnju na tipično transfigurativno mentalno posmatranje sna, usađeno u memoriji, potisnuto u podsvesno.
