Agresija, bez zvanične objave rata, fašističke Nemačke i njenih satelita, na Kraljevinu Jugoslaviju, počela je napadom Luftvafea, na nebranjen prestoni grad Beograd, u ranim jutarnjim časovima 6. aprila 1941. godine.
U silovitom i munjevitom napadu naprijatelja, najenergičnije se suprotstavila naša protivvazdušna odbrana, a naročito avijacija, oni njeni delovi sastavljeni, mahom, od Srba. Mnogi od njih su, u toj neravnopravnoj borbi, izgubili svoje živote. O njihovim podvizima i herojstvu dugo se, u poratnom periodu, neopravdano tailo.
Jedan od tih heroja, koji su položili svoj život u pomenutim nevremenima, bio je Dušan Mihajlović iz južnobanatske Crvene Crkve. Sećanje na njega sačuvao je istoričar i jedan od najpredanijih hroničara ovog kraja Ozren M. Radosavljević.
„Dušan Mihajlović, vazduhoplovni narednik (Crvena Crkva kod Bele Crkve, 02.03.1914 – Okolina Lipljana na Kosovu, 08.04.1941), sin uglednog ovomesnog paora Zdravka Mihajlovića (1888-1919) i Desanke rođene Popović (1889-1969).
Osnovnu školu izučio je u mestu rođenja, niže razrede gimnazije u Beloj Crkvi, a Nižu školu vojne vazduhoplovne kademije u Divuljama kod Trogira (Dalmacija). Nakon školovanja službuje, između ostalog, kao vazduhoplovni narednik – mehaničar 210. eskadrile, 3. bombarderski puk, sa sedištem u Skoplju.
Prvih dana kratkotrajnog aprilskog rata 1941. izvršavao je borbene zadatke vazdušnog bombardovanja na dvomotornom avionu „Dornije“ DO-17. Na jednom od rečenih zadataka, bombardujući nemačku motorizovanu kolonu u Kačaničkoj Klisuri, neprijateljska lovačka avijacija oborila je njegov vazduhoplov nad Lipljanom, na Kosovu (08.04.1941), kojom prilikom je smrtno stradao, kao i većina posade.
Njegovi zemni ostaci preneti su, docnije, sa vojničkog groblja u Skoplju, u rodnu Crvenu Crkvu, i sahranjeni u porodičnu grobnicu.
Dušan Mihajlović bio je oženjen Marikom rođena Marjanović (Bitolj, 1921 – Vršac, 1998), sa kojom ima sina jedinca Dušana (rođen 27.06.1941)“, zabeležio je istoričar Radosavljević, takođe iz Crvene Crkve.
Izvor i foto: Ozren M. Radosavljević
