Dan Narodnog pozorišta „Sterija“ u Vršcu biće obeležen 10. februara, premijerom predstave Dušana Kovačevića „Lari Tompson, tragedija jedne mladosti“, u režiji Dušana Petrovića.
Ovo je, inače, drugo postavljanje drame na scenama u Srbiji, nakon kultne predstave Zvezdara teatra, kada je predstava imala svoju praizvedbu u režiji pisca.
Reditelj o temi predstave kaže da nakon više od sto godina, od pojave filma, potom radija i televizije, govori se o odumiranju i nestanku teatarske umetnosti.
U današnje vreme, pojavom paralelne stvarnosti u vidu društvenih mreža, rijalitija i brojnih sadržaja na internetu, položaj pozorišta deluje još ugroženije.
Uprkos svemu, teatar ipak opstaje, pre svega zahvaljujući entuzijazmu ljudi koji još uvek veruju u magiju koja dolazi sa dasaka koje život znače, kao i junaci ove neobične tragikomedije.
Scenograf je Sofija Lučić, kostimograf Senka Đorđević, za dizajn zvuka angažovan je Vladimir Rašković.
Glavne uloge poverene su Milošu Đuroviću, koji tumači glumca Belog, Tamara Tamči Toskić je u ulozi upravnice pozorišta Katarine, dok Predrag Grujić igra Stefana Nosa.
U ostalim ulogama su Ivan Đorđević, Dojna Petrović, Srđan Radivojević, Vanja Radošević, Mladen Vuković, Sonja Radosavljević, Monika Boldovina i Srđan Marin.
Pozorišni život u Sterijinom gradu traje skoro dva i po veka
Pozorišni život u gradu Jovana Sterije Popovića traje više od dva veka. Prva pozorišna predstava odigrana je u Vršcu aprila 1773. godine. Prikazali su je umetnici iz Temišvara.
Koliko je bio razvijen pozorišni život u Vršcu najbolje pokazuje činjenica da je posle samo dve decenije, 14. septembra 1793. godine, Mihajlo Krekić pripremio tri komedije, “O Irodu”, “O bogatom čoveku (Gavanu)” i “O zlom ocu i rđavom sinu”. Ovaj događaj smatra se početkom pozorišnog života Srba.
Godine 1761. podignut je Veliki srpski magistrat, koji je više od 100 godina služio je kao stalna pozorišna zgrada. Velika sala za balove i pozorišne predstave izgrađena je 1896. godine u sklopu hotela “Aleksandrović”, kasnije “Glikman, pa “Srbija”. U toj sali se sada nalazi Narodno pozorište “Sterija”.
Iste godine kada je u Novom Sadu osnovano Srpsko narodno pozorište (1861.), u Vršcu je formirano društvo za Srpsko narodno pozorište. Od samog osnivanja imalo je 170 članova i radilo je sve do ratne 1914. godine.
Posle Prvog svetskog rata, Umetničko odeljenje Ministarstva prosvete, na čijem se čelu nalazio književnik Branislav Nušić, zaključilo je 1920. da je neophodno da se u Banatu osnuje profesionalno pozorište. Izabran je Vršac.
Savet grada osnovao je Gradski pozorišni odbor, a na čelo tog odbora postavljen je gradonačelnik Ivan Kosirović. Pred samu novu 1921. godinu, na sednici Saveta doneta je odluka o osnivanju Pokrajinskog banatskog pozorišta “Sterija”. Za prvog upravnika imenovan je Mihajlo Hadži Dimić, reditelj Srpskog narodnog pozorišta iz Novog Sada. Pozorište “Sterija” zvanično je počelo sa radom već 22. januara 1921. godine.
Za vreme Drugog svetskog rata pozorište nije radilo, ali je već 2. januara 1945. godine doneta odluka o osnivanju Narodnog pozorišta “Sterija”. Hroničari tog vremena zapisali su da veliku zaslugu za to imaju tadašnji predsednik Skupštine grada Mata Matejić, profesori Dimitrije Vučenov i Strahinja Kostić i pesnik Vasko Popa.
Do prve premijere čekalo se svega mesec dana. “Kir Janju”, prvu predstavu u oslobođenom Vršcu, odigranu 10. februara, režirao je Vladimir Savić, a scenograf je bio slikar Svetislav Vuković.
Povodom obeležavanja 200 godina od prikazivanja prve pozorišne predstave na srpskom jeziku, 1993. godine ustanovljen je festival “Vršačka pozorišna jesen”. Na Festivalu se svake godine igraju najznačajnija i najbolja pozorišna dela u sezoni.
Na dan pozorišta, 10. februara 2002. godine, otvorena je mala scena u zgradi pozorišta, koja nosi ime velikana vršačkog pozorišta Tomislava Pejčića. Pored scene na srpskom, u Narodnog pozorišta “Sterija” u sezoni 2003/04. počela je sa radom i scena profesionalnog pozorišta na rumunskom.
Prva profesionalna predstava na rumunskom jeziku – Matei Visniec “Teatru deskumpus sau omul-lada-de-gunoi” (Dekomponovano pozorište ili čovek kontejner), u režiji Juliana Ursulescua, izvedena je 15. novembra 2003. godine.
