Gradska biblioteka organizuje u petak 18. oktobra, sa početkom u 19 časova, predstavljanje knjige „Stolica bez naslona“ Danijele Repman.
„Stolica bez naslona, premda kompoziciono organizovana u tri dela, suštinski je fragmentarna, vremenski nelinearna pripovest, bogata lirskim rečenicama, lajtmotivima, sofisticiranim zapažanjima i začudnim poređenjima. Ovo ne treba da čudi, jer tema o kojoj autorka piše u ovom romanu možda drugačije i nije mogla biti obrađena nego fragmentarno, kroz odbljeske i impulse, koji su preostali od pređezičkog stanja i sećanja koja je junakinja želela da što pre zaboravi. […] Iako je nekoliko tematskih okosnica ovog romana (detinjstvo, bolest, porodica), svi odnosi i iskustva prelomljeni su kroz junakinjinu vezu sa majkom, koja je frustrirajuća, nedovoljna i krhka. Sva njena emocionalna i egzistencijalna ambivalentnost uslovljena je parališuće potresnim i otuđenim odnosom sa majkom i fenomenom „deteta drugog reda“ – tim redosledom.
Katarina Pantović
Roman Stolica bez naslona bavi se onim što nas u životu oblikuje, što nosimo sa sobom od početka, iz porodičnog praživota, i zbog čega smo takvi kakvi jesmo. Bavi se onim što je naša kuća i boravište. Onim što određuje naš strah. […] Ipak i pre svega, on govori o ljubavi koju ponekad doživljavamo kao neljubav, jer ostaje neiskazana, a praznina u nama nepopunjena.
Vladislava Spasojević Crnjanski
Danijela Repman rođena je 1976. godine u Somboru. Piše poeziju, prozu, eseje i književnu kritiku. Osnovne studije završila je na Pedagoškom fakultetu u Somboru, a master studije komparativne književnosti na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Objavila je knjige poezije: Cikličnosti (1997), Mesto za savršen beg (2015), Šećer, led i varikina (2021) kao i dve knjige proze, roman Tragom rasutih trenutaka (2014), Stolica bez naslona (2024) i zbirku kratkih priča Kvadratno disanje (2018). Knjiga kratkih priča Kvadratno disanje nagrađena je na konkursu Trećeg Trga i Beogradskog festivala za poeziju i prozu 2018, koja je u Mađarskoj prevedena i objavljena 2022. godine. Nagrađivana je na regionalnim konkursima za poeziju i kratku priču. Bila je finalista na 14. Festivalu europske kratke priče, Zagreb-Rijeka 2015. i Vranac – najbolja kratka priča 2016. Priča Mrtva priroda je 2024. godine na 4. regionalnom konkursu Marija Jurić Zagorka proglašena za najbolju gorku priču.
Prevođena na francuski, mađarski i engleski jezik. Objavljivala u časopisima: BKČ, Dometi, Anvangrad, SENT, Povelja, Koraci, Gradina, Avangrad… Živi i radi u Somboru.“
