Reka Nera je jedina planinska reka u Vojvodini. Protiče kroz čak tri zaštićena područja.
U Rumuniji izvire u Nacionalnom parku „Semenik“, prolazi kroz prirodni rezervat Nacionalni Park „Klisura Nere – Beušnica“, u svom toku kroz Srbiju protiče kroz Predeo izuzetnih odlika „Karaš – Nera“ i uliva se u Dunav kod Stare Palanke.
Bistru i hladnu Neru, koju Belocrkvani nazivaju „zlatonosnom” i „blatonosnom”,odlikuju meandri, brzaci, lagune, kao i peščane i šumovite plaže, po čijem obodu rastu autohtone bele topole i vrbe.
Pisani tragovi govore da je samo između 1812. i 1817. godine iz ove neukrotive lepotice ispirano zlata u vrednosti od 1.226 dukata i 51 groša, a da su 1912. u Belu Crkvu dolazili i britanski i nemački lovci na zlato. I danas se smatra da zlata u šljunku reke Nere ima, ali da eksploatacija ovog plemenitog metala nije isplativa.
Bistru i hladnu Neru nazivaju i „poslednjom neukroćenom vojvođanskom rekom”, na grčkom reč Nera znači „voda”, a na hebrejskom „svetlost”.
Posetioci Nere kažu da je ona i „belocrkvanski đakuzi“- sedenje u brzacima, masiranje brzom vodom Nere, koračanje kroz brzake i lagune Nere. Odlikuje je predivna priroda kao i „Nerski pedikir“ tj ribice grickaju stopala kupača.
Nera je poznata i po mušičarenju na određenim delovima što je raritet u Vojvodini, dok je pecanje zabranjeno, osim na nekoliko lokacija – sportski ribolov.
Reka Nera je ekološki koridor koji spaja Karpate sa Panonskom nizijom, jedina reka planinskog toka u Vojvodini koja pruža mogućnost prekogranične saradnje i apliciranja za sredstva kod EU fondova, zbog Nacionalnog parka Klisura Nere – Beušnica u Rumuniji i Predela izuzetnih odlika Karaš – Nera u Beloj Crkvi što je veliki potencijal za eko turizam.
