Specifičan vasrkšnji običaj neguje se u selu Straža kod Vršca, već 168 godina. Od 1854. godine, kada je podignuta sadašnja i jedina seoska crkva, crkvena garda se neprekidno okuplja.
Najzaslužniji što i danas postoji crkvena garda su seoski mladići. Sa drvenim puškama, koje su nasledili od svojih očeva ili starije braće, baš svi, uključujući i one koji se nalaze na školovanju u drugim mestima, rado stupaju u ovu jedinstvenu vojsku.
Na Veliki petak, tridesetak mladih gardista u Rumunskoj pravoslavnoj crkvi Rođenje Presvete Bogorodice, na znak svog starešine, jednoglasno uzvikuju „Pozdrav nadesno“ i „Mirno“, u trenutku kada sveštenik iz oltara iznosi plaštanicu, platno na kojem je prikazano upokojeno telo Sina Božjeg, i postavlja je na posebno ukrašeni odar.
Tišinu paraju zvuci potresne duhovne pesme „Plač majke Božje“, koju pevaju pojci. Sve je spremno da ovi mladi vojnici, okupljeni samo tokom vaskršnjih praznika, danonoćno simbolično čuvaju Hristov grob do trenutka kada dobiju vest o njegovom vaskrsenju.
Poseban vaskršnji događaj u Straži je i ponoćna šetnja oko crkve i kroz selo, uoči Hristovog vaskrsnuća. U povorci učestvuju svi meštani. Najpre idu barjaktari, za njima deca sa svećnjacima i gardisti podeljeni u dve kolone. Slede sveštenik i pojci u pratnji fanfara, a za njima vernici sa upaljenim svećama u rukama.
U nedelju, na Vaskrs, ranom zorom selom pronose lep glas da je Isus Hristos ustao iz mrtvih. Idu ulicama lupajući u klepetalo, kako bi se vernici probudili i došli na vaskršnju službu.
Strojevim korakom, ali ne remeteći crkveni mir, straža se smenjuje na svaka dva sata. I nikome nije teško da bude budan po celu noć i da mirno stoji kraj Hristovog groba.
Duga tradicija nije prekidana ni tokom oba svetska rata, pa ni u vreme komunizma, kada su postojale otvorene namere komunista da ukradu plaštanicu i tako spreče okupljanje vernika. Gardisti su, uz podršku naroda, tada prvi put imali ulogu pravih, a ne samo simboličnih čuvara. Nije se održala samo prve godine korone, zbog zabrane okupljanja.
Pre osnivanja sela, na ovom mestu je od 1716. godine bio logor austrougarske konjičke vojske. Po toj njihovoj straži je i selo kasnije dobilo ime.
Verovatno je u tome simbolika i ove crkvene garde, koja predstavlja pandan Rimljanima, koji su pre više od dva milenijuma kopljima stražarili nad Hristovim grobom, kako Hrišćani ne bi ukrali njegovo telo.
