Seleuš, malo vojvođansko mesto smešteno u najlepšem delu Južnobanatske ravnice, gaji dugu istoriju postojanja. Godine 1660. Seleuš je bio srpsko selo, a 1746. godine naselili su ga Rumuni i Germani.
Svoju priču postojanja posebno vezuje za Mariju Pritu, koja je u ovom mestu rođena davne 1866. godine, a bila je prva žena lekar iz Ugarske srpskog porekla.
Danas se u Seleušu nalaze dve crkve Srpska i Rumunska pravoslavna crkva, koje neguju posebno predanje svog nastanka što se posebno izražava u storiji Rumunske pravoslavne crkve.
Rumunski pravoslavni hram smešten je u samom centru ovog malog, a nadasve naočitog dela opštine Alibunar. Zdanje staro preko 200 godina podignuto je 1809. godine, a posvećeno je Silasku svetog duha na apostole.
Ikonopis ove crkve rađen je od 1868. do 1879. godine, a od tih godina pa sve do ranijeg datuma, preciznije 2019. godine, nije rađena sanacija unutrašnjeg dela ovog istorijski značajnog zdanja.
Godine 2019. obnovljena je fasada, a urađeni su i unutrašnji radovi u ovom hramu. Zahvaljujući lokalnoj samoupravi, Kancelariji Vlade Republike Srbije za verske zajednice i same Crkvene opštine sačuvan je hram star gotovo dva veka.
Značaj hrama za bogatu istoriju opštine Alibunar, ali i samog Južnobanatskog okruga je nešto što je prepoznala sama lokalana samouprava, ali i država te se značajna sredstva izdvajaju kako bi se očuvala tradicija, vera i vekovi koji svedoče o prošlim vremenima ovog svetilišta, a istovremeno i gradila budućnost za stoleća koja tek dolaze.
