Duh stare kulture, tradicije i svega onog što nosi neprolaznu cenu je ono što krasi Alibunar, malu opštinu u Južnobanatskom okrugu.
Prepoznatljiva po svojoj multietičnosti, koja je izdvaja i kreira jednu veliku prednost malih mesta u Vojvodini, posebnu sliku tog jedinstvenog spoja bogatstva raznolikosti izrazila je u Alibunaru, gde kao spomenik pravih vrednosti stoje dve crkve, jedna pored druge Srpska pravoslavna crkva i Rumunska pravoslavna crkva.
Srpska pravoslavna crkva koja se nalazi u Alibunaru posvećena je Blagovestima, sazidana je davne 1796. godine. Inkonostas je oslikao Rumun Marćej 1897. godine, a osveštana je od strane episkopa Josifa Šakabente 1798. godine.
U tom davnom periodu služba je vršena na slavenskom jeziku, a prva izmena se dešava 1882. godine kada Rumuni stiču pravo da se služba svake druge nedelje služi na rumunskom jeziku.
Do jerarhijskog odvajanja Rumunske crkve od Srpske pravoslavne crkve došlo je 1872. godine.
Rumunska pravoslavna crkva u Alibunaru sazidana je 1896. godine. Oslikavanje ove crkve povereno je talentovanom Filipu Mateji iz Rumunije, a crkva je posvećena Svetim apostolima Petru i Pavlu.
Nakon više od stoleća dva veličanstvena spomenika sakralne arhitekture jedan su od najvernijih simbola Alibunara.
Imaju svoju priču o slozi i jedinstvu dva naroda, srpskog i rumunskog koji vekovima na ovom podneblju žive jedan pored drugog, dele dobro i zlo, odolevaju vremenu koje preti da ih pregazi i zajedničkim snagama pozivaju svoje vernike da iz svakog izazova izađu mudriji, složniji i zajedno jači, a lekciji međusobnog poštovanja i uvažavanja uče svaku generaciju koja dolazi.
