Izgradnja najstarije pruge u Srbiji, Oravica – Jasenovo – Bela Crkva – Buzjaš, iako su joj danas kraj i početak u susednoj Rumuniji, započela je avgusta 1847.godine, a završena je 1854. godine. Izgrađena je da bi se iz moldavskih rudnika ruda prevozila u čeličanu u Rešicama, ali i do Dunava.
Putnički saobraćaj na ovoj destinaciji, dugoj 64 kilometra, započeo je dve godine kasnije. Glavna stanica na ovoj pruzi bila je u selu Jasenovo, danas u opštini Bela Crkva. Imala je ložionicu, radionicu, vodotornjeve za punjenje parnih lokomotiva na koje su dolazile i one iz Vršca i Bele Crkve, ugljarnicu, kao i okretnicu jer tada lokomotive nisu mogle da idu unazad.
Pre tačno 161 godinu, Vršac se prugom, preko Temišvara, povezao sa Budimpeštom, Bečom i drugim metropolama Starog kontinenta. Vršac je tada imao preko 22.000 stanovnika i bio je jedna od većih varoši u Južnoj Ugarskoj.
Potom je usledila i izgradnja drugih železničkih putnih pravaca. Preko Margite Vršac se 1891. povezao sa Velikim Bečkerekom (Zrenjanin), sa Kovinom 1894., a posle 1898. i sa Pančevom, preko Petrovog Sela, današnjeg Vladimirovca.
Dotadašnja Železnička stanica nije kapacitetom odgovarala potrebama, pa je nova, ova današnja, prema planu napravljenom 1899. u Pešti, građena je od 1900. do 1902. godine, od klinker opeke u stilizovanoj verziji istoricističke arhitekture.
