Železničkog saobraćaja između Zrenjanina i Vršca nema već duže vreme, iako su prethodnih godina sa više adresa stizale najave o revitalizaciji ovog železničkog putnog pravca. Čak je spominjano i da će jedna od ruskih kompozicija biti opredeljena baš za ovu deonicu.
Uprkos činjenicama koje se godinama ne menjaju, meštane sela duž ove pruge uznemirila je slika uklanjanja šina sa kolovoza. Pitaju se da li je to njen konačan kraj, jer su, bar na kratko, bili obradovani informacijom da će hemijski voz, koji uklanja rastinje duž pruga, proći i ovom deonicom.
Služba za odnose sa javnošću preduzeća „Infrastruktura železnice Srbije“ nije se oglašavala po ovoj temi, ali jeste Opštinska uprava Sečanj.
- Obavešteni smo da se, po dogovoru Republičke direkcije za puteve i „Infrastrukture železnice Srbije“, uklanja pruga koja nije u upotrebi, sa svih raskrsnica na kojima se ta pruga ukršta sa državnim putevima. Pruga se uklanja isključivo na ukrštanjima državnog puta i onog železničkog putnog pravca gde saobraćaja nema već duže vreme, i to ne samo na ovom pravcu, nego na svim takvim raskrsnicama u Srbiji. Razlog je povećanje bezbednosti saobraćaja, saopštilo je Odeljenje za urbanizam Opštinske uprave Sečanj.
Vršac se, preko Margite, daleke 1891. godine povezao sa Velikim Bečkerekom (Zrenjanin), sa Kovinom 1894., a posle 1898. i sa Pančevom, preko Petrovog Sela, današnjeg Vladimirovca.
Par godina pre toga, Vršac se prugom, preko Temišvara, povezao sa Budimpeštom, Bečom i drugim metropolama Starog kontinenta. Vršac je tada imao preko 22.000 stanovnika i bio je jedna od većih varoši u Južnoj Ugarskoj.
Dotadašnja Železnička stanica nije kapacitetom odgovarala potrebama, pa je „nova“, ova današnja, prema planu napravljenom 1899. u Pešti, građena je od 1900. do 1902. godine, od klinker opeke, u stilizovanoj verziji istoricističke arhitekture.
I priča o najstarijoj pruzi u Banatu vezana je za Vršac. Izgradnja najstarije pruge u Srbiji, Oravica – Jasenovo – Bela Crkva – Buzjaš, iako su joj danas kraj i početak u susednoj Rumuniji, započela je avgusta 1847.godine, a završena je 1854. godine. Izgrađena je da bi se iz moldavskih rudnika ruda prevozila u čeličanu u Rešicama, ali i do Dunava.
Putnički saobraćaj na ovoj destinaciji, dugoj 64 kilometra, započeo je dve godine kasnije. Glavna stanica na ovoj pruzi bila je u selu Jasenovo, danas u opštini Bela Crkva. Imala je ložionicu, radionicu, vodotornjeve za punjenje parnih lokomotiva na koje su dolazile i one iz Vršca i Bele Crkve, ugljarnicu, kao i okretnicu jer tada lokomotive nisu mogle da idu unazad.
