U okviru strateškog projekta Kulturnog centra Vojvodine „Miloš Crnjanski“ „Kulturni potencijali Vojvodine – od mapiranja do umrežavanja“, u prostoru Kulturne stanice Svilara biće realizovan interdisciplinarni umetnički projekat „Dreamer – algoritam koji sanja“, u petak, 8. maja u 19 časova.
Autorka projekta, multimedijalna umetnica Jelena Gorički Elka, kroz ciklus slika, video rad i performativni segment u saradnji sa Rok pop horom „Family”, istražuje odnos između umetnosti, tehnologije i tela.
„Dreamer“ donosi jedinstveno prostorno iskustvo u kojem se slikarstvo prepliće sa AI animacijom i kolektivnim izvođenjem, transformišući izložbeni prostor u živu instalaciju – mesto gde algoritam „sanja“, a publika postaje deo tog sna.
Postavka će biti otvorena do 17. maja, a partneri KC Vojvodine “Miloš Crnjanski” u realizaciji projekta su KS Svilara i Gradski muzej Vršac.
O projektu:
„DREAMER-algoritam koji sanja”
Veliki teoretičar savremene umetnosti Jovan Čekić će, upravo na na jednoj vršačkoj izložbi, negde s početka milenijuma, reći „u eri globalne mreže – interneta, svaka tačka na Planeti može postati Meka umetnosti“. Tako počinje priča o velikim snovima u malom gradu u okviru strateškog projekta Kulturnog centra Vojvodine Miloš Crnjanski „Kulturni potencijali Vojvodine, od mapiranja do umrežavanja”. U realizaciji projekta učestviju KS Svilara iz Novog Sada i Gradski Muzej Vršac.
Dreamer je algoritam koji sanja, stvara i peva. Lišen je bilo kakve humanosti.
„The Deamers series”, čine slike u tehnici akril na platnu (20 platana dim 157x135cm i tri modularne slike) multimedijalne umetnice Jelene Gorički Elke, video rad – „little places dream big“ i performans Rok pop hora Family.
Projekat „Dreamer“ istražuje granice između slike, tehnologije i tela — između onog što sanjamo i onog što živimo i predstavlja sintezu dugotrajnog eksperimentisanja sa tehnologijom, koje je u poslednjih nekoliko godina postalo neodvojivi deo slikarskog procesa. U projektu „Dreamer“ tehnologija više nije alat već živi pigment; nevidljiva ruka koja transformiše tradicionalno platno u procesualni, senzorni prostor.
Kroz digitalnu animaciju slika (AI algoritam) stvaraju se hipnotičke video sekvence koje deluju poput evociranih snova — vizuelnih talasa sazdanih od intuicije i algoritma. Animacije će biti projektovane na telo-kolektiv (hor Family). Ova sinergijska praksa zasniva se na ideji spajanja performativnog i duhovnog — tela i glasa, kao medijuma kolektivnog nesvesnog.
Na izložbi, Family hor funkcioniše kao „živo platno“, pulsirajuća površina koja upija i reflektuje umetničke vizije. Projekcija na živa tela briše granicu između subjekta i slike, dok glasovi hora preobražavaju prostor u rezonantno polje. Ovaj dijalog slike, tehnologije i glasa postaje simbol povezivanja tehnološkog i organskog, individualnog i zajedničkog, svesnog i intuitivnog u polju sna.
„Dreamer“ je istraživanja načina na koje nove tehnologije mogu biti utisnute u klasično slikarstvo, gde platno više nije kraj, već početak – mesto prevođenja stvaralačke energije iz materijalnog u digitalno i nazad. Time se otvara pitanje: da li sanjamo mašine ili mašine sanjaju kroz nas?
„Dreamer“ nije samo predstavljanje radova (klasičnog ili novomedijskog tipa), već prostorno iskustvo — živa instalacija u kojoj se slika udiše, ritam pleše, a san se materijalizuje kroz telo kolektiva/hora. U “sudaru” DREAMER-a i Family hora, nastaje san koji postaje zajednička utopijska slika stvarnosti.
